سه هفته آشنایی،
سه ماه عاشقی،
سه سال جنگ،
سی سال تحمّل
دوستيم سئن
شئيله پاريقلارسينگ قالبيم-يوره گيمباشدا مأهرينگ،هئمراه بولان دوستيم سئن
سئنگ بيئن آصيلدئر چايئم-چورئگيمقئش گوني، ياز ايئلأب گولئن دوستيم سئن
سئنگ بيلئن بئرك قوشاب بئرديم بيلميقوانديردينگ،گورئر گوزيم ايليمي
سئنگ بيلئن آقشئردئم آيئدئم يوليميسئن كئمين شوق آطين،سالان دوستيم سئن
سئنگ بيلئن ذهينيمدا آلمازايالتالئق گون،بولئب گيتدي گئلمئزا
سئنگ بيلئن نور شاياد،آي هم يئللاراهر بير ايشده حئمايات قئلان دوستيم سئن
سئبأب كأر سئن بايراملاريما طويئماباخت قوشون غونديردئنگ مأهرئم اويئمه
دوستلئقيمئز مؤرئمئز عمرينگ بوييناحالال زأحمئت آدئن آلان دوستيم سئن
سئنگ بيلئن نور شاياد،آي هم يئللاراهر بير ايشده حئمايات قئلان دوستيم سئن
یاد ایام
یاد ایامی که در گلشن فغانی داشتم
در میان لاله و گل اشیانی داشتم
گرد ان شمع طرب میسوختم
پروانه وار پای ان سرو روان اشک روانی داشتم
اتشم بر جان ولی از شکوه لب خاموش بود
عشق را از اشک حسرت تر جمانی داشتم
درد بی عشقی زجانم برده طاقت ورنه من
داشتم آرام تا آرام جانی داشتم
بلبل طبعم کنون باشدزتنهایی خموش
نغمه ها بودی مرا تا همزبانی داشتم
غزل مولوی
ای یوسف خوش نام ما ، خوش می روی بر بام ما
ای در شکسته جام ما، ای بر دریده دام ما
ای نور ما، ای سور ما ،ای دولت منصور ما
جوشی بنه درشور ما تا، می شود انگور ما
ای دلبرو مقصود ما، ای کعبه و معبود ما
آتش زدی در عود ما ، نظاره کن بر دود ما
ای یار ما عیّار ما، دام دل خمار ما
پا وا مکش از کار ما، بستان گرو دستا رما
در گل بمانده پای دل ، جان میدهم چه جای دل
!وز آ تش سودای دل،ای وای دل ای وای ما!
ای نازنین
!از فرا سوی ابهامی جنون آمیز آمدی ای نازنین
از نگاری کوچه های خواب و رویا آمدی ای نازنیناز میان دشت سبز آرزوها مهربانتر از نسیم
از سرور نغز باران ها هویدا آمدی ای نازنین
من غزال دل رمیده سر به صحرا ها ناده پا به کوه
با کمند عشق خویشت شادو شیدا آ مدی ای نازنین
آمدی با صد هزاران وجد وحال و شوق و شور و پر شرر
آمدم با قلب مجنون و تو لیلا آ مدی ای نازنین
محمود شریفی
نیکی و بدی که در نهاد بشر است
شادی و غمی که در قضا و قدر است
با چرخ مکن حواله کاندر ره عقل
چرخ هزار بار بیچاره تر است
این قافله عمر عجب می گذرد
دریاب دمی که با طرب می گذرد
ساقی غم فردای حریفان چه خوری
پیش آر پیاله که شب می گذرد
یک چند به کودکی به استاد شدیم
یک چند به استادی خود شاد شدیم
پایان سخن شنو که مارا چه رسید
از خاک درآمدیم وبر باد شدیم
بگذار از عشق بگوييم
بگذار تو را تكان دهم، بگذار تو را بچرخانم
دستم را بگير
تو را به آغازي تازه خواهم برد
به ديدن سرزمين موعود
بگذار دوستت داشته باشم
تو را به آغازي تازه خواهم برد
با تمام قلبم
عزيزم به من اعتماد كن، همان طور كه من به تو اعتماد مي كنم
من اين كار را از ابتدا انجام دادم
و هر روز و هر بار
همواره ميخواهم بگويم
بگذار از عشق بگوييم، عشق
اين تمام روياي من است
روياهايت را دور نيانداز
هرگز مغلوب نخواهي شد
عشق را زنده نگه دار
.................
